Molla Nəsrəddin Lətifələri

---Molla Nəsrəddin Lətifələri---

                        --Paxlava--
Molla axşam evə doğru gedərkən paxlava sevən bir kəndçi ilə qarşılaşır.
-Molla, qısa bir zaman öncə bir adam böyük bir nimçə paxlava yeyirdi.
-Məni maraqlandırmır!
-Ama adam nimçəni sizin evdə yeyirdi.
-O zaman səni maraqlandırmır!

              --Beş qəpik--
Bir gün Molla yellənə-yellənə yolda gəzərkən, biri arxadan kürəyinə qüvvətli bir şillə vurub.
Molla hardasa yerə düşəcək olur.
Hiddətlə,
-Hansı cürətlə vurursan?!
Gənc adam, bir az çoxbilmiş rəftarla üzr istəyər.
Kiçik bir xəta etdiyini, Molla`nı bir dostuna bənzətdiyini deyər.
Həmdə, Molla`nın kiçik bir təpəni dağ halına gətirdiyini bildirər.
Bunun üstünə, Molla məhkəməyə getməkdə təkid edər.
Gənc adamın qəbul etməkdən başqa çarəsi yoxdur.
Qazıya gedərlər.
Qazı hər iki tərəfi də dinləyər.
Ancaq gənc adamın dostu olduğundan, onu müşkül vəziyyətdən qurtarmağın çarəsinə baxarkən, Molla`nı da yumuşaltmağa çalışar.
-Molla, hisslərini anlayıram.
Hər kəs eyni şeyləri hiss edərdi bu vəziyyətdə.
İndi nə deyirsən, bu gənc adam özünə bir şillə vursa qəbul edərsən?
Molla bununla kifayətlənməz, məhkəmə edilməsində israr edər.
Bunun üstünə qazı, gənc adama 5 qəpik cəza verər və gedibgətirməsini deyib və taxtdan enər.
Molla, gənc adamın qayıtmağını gözləyər.
Bir saat keçər, iki saat keçər ama gənc adamdan səs səda yoxdur.
Məhkəmə qapısının bağlanmasına az qalmışkən Molla qazının ən məşğul vaxtında kürəyinə güclü bir şillə vurar və deyər,
-Bağışlayın qazı bəy, daha çox gözləməyəcəyəm.
Gələrsə de ona, 5 qəpiyi sənə versin.

                --Qaynana&gt--

Molla Nəsrəddinin qaynanası paltar yuyarkən çaya düşüb, sulara batıb, itib gedib.
Qəsəbə xalqı yığışıb axtarmağa çalışıblar qadını.
Molla da axtarmaqda, ama hər kəs kimi çayın axdığı tərəfə deyil də gəldiyi tərəfə doğru gedərək...
Görənlərdən biri çaşıb qalıb bu işə və səslənib Molla`ya:
-Molla sən tərs tərəfə gedirsən!
Başını adamdan tərəfə çevirən Molla bu qarşılığı verib:
-Sən mənim qaynanamı tanımazsan qardaş.
Dünyanın ən tərs qadınıydı o.
Mütləq cəsədi də tərs tərəfə getmişdir...

                        --Qırx--

Molla Nəsrəddin`dən yaşını soruşublar:
-Qırx, tam qırx, deyə cavablayar.
On il sonra eyni sualı soruşular:
-Qırx, deyə cavablayanda.
-Aa molla, on il əvvəl də qırx yaşında olduğunu demişdin, deyiblər.
Molla heç pozmadan:
-Övladım, nə bilim on il əvvəlini, deyib.

                    --Bülbül--

Molla Nəsrəddin`in ürəyi meyvə istəyər, gedər birinin bağçasına
Ağaca çıxar nə taparsa atışdırar.
Bağçanın sahibi sonunda gələr:
-Nə edirsən mənim ağacımda, deyər.
Molla:
-Mən bülbüləm deyər.
Adam isə:
-Onda öt də bir görək, deyər.
Molla, ağzını büzərəkbir cür səslər çıxardar.
Adam qəhqəhə atıb:
-Heç belə bülbül olar? deyib.
Molla da çoxbilmiş-çoxbilmiş cavab verib:
-Bülbülün naşısı belə ötər...

                        --Oğru--

Bir gün Molla Nəsrəddin`in eşşəyi oğurlanıb.
Can sıxıntısı içində vəziyyəti qonşularına izah edincə hər başdan bir səs çıxmağa başlayıb.
Birisi:
-Molla, niyə axurun qapısına yaxşı bir qıfıl taxmadın ki, deyib
Bir başqası:
-Evinə oğru girir də sənin necə xəbərin olmur, deyə danışıb.
Bir digəri də:
-Molla, bağışla ama eşşəyin oğurlanmasına ən böyük səbəb yenə sənsən, çünki doğru dürüst bir axurun belə yoxdur.
Hardan baxsan tökülür.
Molla əsəbləşib:
-Əşi, yaxşı gözəl də, qəbahətin hamısı mənimdi?
Oğrunun heç günahı yoxdu?

                      --Eşşək--

Molla Nəsrəddin oğlunu məktəbdən götürərkən eşşəklə gəlib.
Oğluyla eşşəyin üzərində evin yolunu tutublar.
Aradan zaman keçib.
Bir grup insan qabaqlarına çıxıb.
Bir insan:
-Molla ayıb deyil, eşşək o qədər yükü necə daşısın?
Molla da oğlunu eşşəkdən endirib yoluna davam edib.
Aradan zaman keçib, biri:
-Ayıb, ayıb.
Balaca uşaq gəzdirilər heç?
Moll uşağı eşşəyə oturdub, özü enib, yoluna davam edib.
Aradan zaman keçib., yenə biri:
-Bu zamanə uşaqları belədi də, qoca atalar gəzər özləri eşşəyə minər.
Bu söz uşağın acığına gedər cə eşşəkdən enər ikisidə pidaya gedərlər.
Ordan boşboğazın biri:
-Ağılsızlara baxın eşşək qabada gedir bunlar piyada...
Bunun üstünə Molla Nəsrəddin:
-Görürsən də oğlum el-aləmin ağzı torba deyil ki büzəsən...